Εκδήλωση  στην  Αρχαιολογική  Εταιρία  Αθηνών

 

            Η  εκδήλωση  άρχισε  με  την  πρόεδρο  του  Συλλόγου  μας  κ. Ελένη  Βαχάρη  ν’ ανεβαίνει  επί  του  βήματος  και  με  μια  σύντομη  αλλά  μεστή  εισαγωγή, να  μας  σκιαγραφεί  το  πρόγραμμα  των  ομιλιών  που  θ’ ακολουθήσουν.

 

            Πρώτος  τον  λόγο  έλαβε  ο  κ. Γεώργιος  Παπαδόπουλος, αντιδήμαρχος  Κηφισιάς, νομικός  και  μέλος  του  Δ.Σ.  του  συλλόγου  μας, ο  οποίος  με  λιτή  ευγλωττία  αναφέρθηκε  στο  σημαντικό  έργο  του  σωματείου  μας  από  της  ιδρύσεώς  του, τον  Νοέμβριο  του  2000, στα  πέντε  βιβλία  που  έχει  ήδη  δημοσιεύσει, καθώς  και  στον  Διαγωνισμό  με  θέμα  «Ο  Γεώργιος  Δροσίνης  ως  δημοσιογράφος  και  εκδότης  περιοδικών  και  εφημερίδων».

 

            Στο  βήμα  ακολούθησε  ο  κ. Παναγιώτης  Χατζηδάκης, αντιπρόεδρος  της  Εθνικής  Εταιρείας  Ελλήνων  Λογοτεχνών, νομικός  και  αντιπρόεδρος  της  Εταιρείας  Ελλήνων  Μεταφραστών  Λογοτεχνίας, ειδικεύομενος  στις  λογοτεχνικές  μεταφράσεις  εκ  της  ιταλικής, ο  οποίος  στην  άκρως  εμπεριστατωμένη  του  ομιλία, με  αγάπη  και  σεβασμό  αναφέρθηκε  στο  έργο  και  στο  άτομο  της  κ. Λούλας  Κωνσταντινίδου. Ειδικώς  δε, στις  λεπτές  της  ευαισθησίες, αλλά  και  στις  σοβαρές  της  εργασίες  ως  μελετήτριας  του  έργου  του  Δροσίνη, πράγμα  που, κατά  τον  ομιλητή, φαίνεται  να  έχει  καταστεί  ο  κύριος  πλέον  σκοπός  της  ζωής  της: όπως  ακριβώς  σε  δύο  ανάλογες  περιπτώσεις  του  παρελθόντος – του  Βοκκάκιου  με  τον  Δάντη  και  του  Έκερμαν  με  τον  Γκαίτε.

            Ο  κ. Χατζηδάκης  περαιτέρω  υποστήριξε  ότι  το  βιβλίο  της  κ. Κωνσταντινίδου, πλην  της  εγγενούς  φιλολογικής  του  αξίας, είναι  χρησιμότατο  και  από  απόψεως  ιστορικοκοινωνικής, αφού  καταλεπτώς  απεικονίζει  όψεις  της  καθημερινής  ζωής  των  συγχρόνων  του  Δροσίνη, καθώς  και  ταξιδιωτικές  εντυπώσεις  του  συγγραφέως. Τέλος, ο  ομιλητής  εξεθείασε  την  ταξιδιωτική  ποίηση, όπως  την  αποκάλεσε, της  κ. Κωνσταντινίδου, πρωτοεμφανιζόμενο, ασφαλώς, λογοτεχνικό  είδος.

 

            Κατόπιν  τον  λόγο  έλαβε  ο  κ. Ευάγγελος  Μόσχος, πρόεδρος  της  Εθνικής  Εταιρείας  Ελλήνων  Λογοτεχνών, μεταφραστής, δοκιμιογράφος, νομικός, ο  οποίος  αναφέρθηκε  στα  ταξιδιωτικά  κείμενα  του  Δροσίνη, όπως  αυτά  εμφανίζονται  στα  «Σκόρπια  Φύλλα  της  Ζωής  μου». Στη  συνέχεια, για  να  υπογραμμίσει  την  θερμή  φιλία  μεταξύ  του  Δροσίνη  και  του  Παλαμά, αλλά  και  τον  εξόχως  διαφορετικό  τρόπο  ζωής  των  δύο  μεγάλων  μας  συγγραφέων, με  τον  μεν  Δροσίνη  συνεχώς  να  βρίσκεται  κοντά  στη  φύση – είτε  στις  Γούβες, είτε  σε  κάποιο  νησί – τον  δε  Παλαμά  απομονωμένο  στο  γραφείο  του, να  μένει  στην  Αθήνα· ο  πρώτος  ταξιδεύοντας, είτε  υπηρεσιακώς  ως  τμηματάρχης  του  Υπουργείου  Παιδείας, είτε  ιδιωτικώς  ως  ευλαβής  περιηγητής, ο  δεύτερος  με  τα  φτερά  της  ψυχής  στους  αιθέρες  του  πνεύματος  αδιάκοπα  να  περιπλανάται.

            Ολοκληρώνοντας  ο  έγκριτος  ομιλητής, παρατήρησε  ότι  το  νέο  βιβλίο  του  Συλλόγου  μας, αποτελεί  ύμνο  προς  την  ελληνική  φύση, αλλά  και  μνημείο  ποιητικής  εξάρσεως  της  κ. Λούλας  Κωνσταντινίδου.

 

 

 

 

            Ο  κ. Διονύσιος  Μαγκλιβέρας, κοινωνιολόγος, συγγραφέας, μέλος  της  Ε.Ε.Ε.Λ., υπήρξε  ο  προτελευταίος  των  ομιλητών  της  βραδυάς, ο  οποίος  άρχισε  την  ομιλία  του  λέγοντας  ότι  στόχος  του  νέου  βιβλίου  είναι  να  εξετάσει  την  ζωή  του  Δροσίνη  στα  ταξίδια  του, τόσο  στην  ηπειρωτική, όσο  και  στην  νησιώτικη  Ελλάδα, είτε  επισκεπτόμενος  την  επαρχία  υπηρεσιακώς, είτε  για  αναψυχή – με  αγάπη  στον  τόπο, στοργή  στον  άνθρωπο, ενδιαφέρον  για  τη  φύση: ήξερε  να  βλέπει, διότι  είχ  την  δύναμη  να  αισθάνεται. Όπως  λίγο  προ  του  θανάτου  του  είχε  πει  «δεν  έγραψα  τίποτα  φανταστικό, όλα  τα  είδα  στις  Γούβες, στο  Πήλιο, στην  Αθήνα».

            Συνεχίζοντας  ο  ομιλητής, αναφέρει  ότι  στο  εν  λόγω  βιβλίο, ο  Δροσίνης  δείχνει  αγάπη  και  χιούμορ, όπως  λ.χ.  ότι  οι  άνθρωποι  δεν  πρέπει  να  ξαναβλέπονται  μετά  πενήντα  χρόνια  όσοι  εν  τω  μεταξύ  δεν  έχουν  ξανασυναντηθεί, αφού  η  απογοήτευσις  τότε  θα  είναι  καταλυτική. Επίσης  ο  κ. Μαγκλιβέρας  παρατηρεί, ότι  ο  Δροσίνης  στα  ταξίδια  του  συναναστρέφεται  λαϊκούς  τύπους  έστω  και  εάν  ο  ίδιος  συνόδευε  υπηρεσιακώς  σοφούς  και  ειδικούς  επιστήμονες, καθηγητές, Έλληνες  και  ξένους: ασχολιόταν  με  το  ψάρεμα  και  σύχναζε  στις  ταβερνούλες  για  να  μπει  στο  πνεύμα  της  περιοχής.

            Σύνθετη, λοιπόν, σχεδόν  ολοκληρωμένη  εικόνα  της  ζωής  του  Δροσίνη, κατά  τον  ομιλητή, κάνει  η  κ. Κωνσταντινίδου  με  τις  επιτυχημένες  επιλογές  από  τα  έργα  του, όπου, ποιήτρια  και  η  ίδια, συμπορεύεται  με  την  φυσιολατρεία  του  Δροσίνη, όπως  στο  βιβλίο  του  «Ελληνίδες  κόρες», 1973: βιβλία  συγγενή, στοχαστικό  περπάτημα  στο  ίδιο  χώρο …

 

            Με  την  κ. Μάρθα  Στασινοπούλου  στο  βήμα, σύμβουλο  της  Ε.Ε.Ε.Λ., συγγραφέα  και  λυρικό, φτάσαμε  στο  τέλος  του  λογοτεχνικού  μέρους  της  βραδυάς. Με  την  μοναδική  ικανότητα  και  τον  χαρισματικό  λυρισμό  της, θα  απαγγείλει  ποιήματα  του  Δροσίνη, όλα  επιλεγμένα  από  το  υπό  παρουσίαση  βιβλίο. Μεταξύ  αυτών  και  την  «Ιστορία  του  Πύργου», «Το  μοιρολόϊ  της  όμορφης», «Την  Σύρο», «Το  Πήλιο», αναφέρθηκε  δε  και  στα  κεφάλαια  περί  Δήλου, Χίου  και  Σκύρου, αλλά  και  στον  εξαίρετο  «Επίλογο»  της  κ. Λούλας  Κωνσταντινίδου  που  εύγλωττα  συνοψίζει  το  περιεχόμενο  του  βιβλίου – «Στα  γαλανόλευκα  νησιά  μας  και  στα  καταφύγια  του  Δροσίνη» – αρμονικά  συνδυάζοντας  την  ενημερωτική  πληροφόρηση  του  αναγνώστη  του  με  την  κατάθεση  ψυχής  που  το  έργο  του  Δροσίνη  εμπνέει  στην  διάσημη  ποιήτρια  και  συγγραφέα  μας  την  κ. Λούλα, της  οποίας  άλλωστε, και  την  «Μύκονο», η  κ. Στασινοπούλου  μας  απήγγειλε  κλείνοντας  μ’ αυτήν  την  φιλολογική  βραδυά – την  Μύκονο, φυσικά, την  παλιά  και  αρχέγονη, έτσι  όπως  την  γνώρισε  ο  Ελληνισμός, προτού  την  καταστρέψουν  ο  τουρισμός, η  «πρόοδος»  και  το  χρήμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«Ο  Δροσίνης  Στοχαστικός  Ταξιδευτής  του  Ελλαδικού  χώρου»

 

 

            Για  να  τιμήσουν  την  πεντηκονταετηρίδα  από  τον  θάνατο  του  Γεωργίου  Δροσίνη, την  Πέμπτη, 7^η  Φεβρουαρίου  2002, με  πολλή  ικανοποίηση  και  χαρά, τα  μέλη  του  Συλλόγου  μας  δεξιώθηκαν  στην  αίθουσα  διαλέξεων  της  Αρχαιολογικής  Εταιρείας  Αθηνών, τετρακόσιους  περίπου  φίλους  τους  που  με  την  εκεί  παρουσία  τους, έδωσαν  μια  ξεχωριστή  νότα  θερμής  συμμετοχής  στα  πνευματικά  δρώμενα  της  βραδυάς.

 

            Σκοπός  της  εκδηλώσεως  ήταν  η  παρουσίαση  του  πέμπτου  κατά  σειρά  βιβλίου  του  Συλλόγου  κατά  την  τελευταία  διετία, με  θέμα  τη  ζωή  και  το  έργο  του  Δροσίνη  και  εν  προκειμένω  «Ο  Δροσίνης  Στοχαστικός  Ταξιδευτής  του  Ελλαδικού  Χώρου», του  οποίου  την  επιμέλεια  είχε  η  έγκριτος  και  ευφήμως  σ’ όλους  μας  γνωστή  ποιήτρια  και  συγγραφέας, κ. Λούλα  Κωνσταντινίδου, με  την  ευγενή  χορηγία  του  κ. Σπύρου  Βαχάρη.

 

            Το  πνευματικό  μέρος  της  εκδηλώσεως  έκλεισε  αισίως  με  την  ωραία  μουσική  εμφάνιση  των  Βασιλείου  Λέλλα (κιθάρα), Κατσίρης  Γεράσιμος (φλάουτο) και  Σπαχή  Φυλένια (βιολοντσέλλο), με  το  ποίημα  του  Γ. Δροσίνη  «Αν  σ’ αγαπώ» (μουσική  Ροδίου Δ.), με  την  «Άνοιξη»  του  Α. Vivaldi  και  με  την  «Ανθισμένη  Αμυγδαλιά»  του  Γ. Δροσίνη (αγνώστου  συνθέτη), για  ν’ ακολουθήσει  και  πλουσιότατος  μπουφές  «μετά  καμπανίτου»  που  μετέβαλε  έτσι  τους  ακροατές  σε  συνδαιτημόνες, πετυχημένη  και  αυτή  η  δραστηριότητα, έδωσε  το  έναυσμα  για  ζωηρές  συζητήσεις  και  ενδιαφέρουσες  παρατηρήσεις, αφού  η  ομήγυρις  αυτή  η  διαλεκτική, παρατάθηκε  γι’ αρκετή  ώρα  προς  μέγιστη  τέρψη  των  συμμετεχόντων.

 

11.02.02                      Νικόλαος Β. Μαυρολέων