ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ, ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΠΟΛΛΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ, ΕΧΟΥΝ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ.

Τα ποιήματα είναι συχνά σύντομα, αντιρομαντικά, ζωντανά, ευκολονόητα, αρμονικά στη μορφή τους, τα περισσότερα μουσικά στην έκφρασή τους, εμπνευσμένα από τα θέματα της καθημερινής ζωής. Προάγγελοι της γλωσσικής μεταστροφής και της πνευματικής αναγέννησης. Η θρησκευτική συγκίνηση που διαφαίνεται στους στίχους του Δροσίνη, είναι απαύγασμα μίας ιερής πίστης που δεν εγκατέλειψε τον ποιητή έως την τελευταία του πνοή. Ήταν πιστός και ευλαβής και είχε το σεβασμό στα καθιερωμένα θρησκευτικά έθιμα.

ΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ

Ιστοί Αράχνης, Σταλακτίται, Ειδύλλια, Αμάραντα, Γαλήνη, Φωτερά Σκοτάδια, Κλειστά Βλέφαρα, Πύρινη Ρομφαία, Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια, Η Πεντάμορφη, Το Μοιρολόι της Όμορφης, Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια της Αγάπης, Θα Βραδιάζη, Είπε, Φευγάτα Χελιδόνια, Σπίθες στη Στάχτη, Λαμπάδες.